سازه های فولادی سرد نورد از سال های ۱۸۸۶ در انگلستان رواج یافتند. مقاطع مختلفی
که اکثراً عملکرد غیر سازه ای یا در ترکیب با مصالح سازه ای به کار می رفتند مانند استفاده ی گسترده مقاطع و ورق های سرد نورد شده در کاربردهای صنعتی گرفته تا پوشش های بام ها و دیوارها و نماها و سقف ها از موارد استفاده قطعات فولادی سرد نورد بودند . از همان ابتدا، این مقاطع در استانداردهای بریتانیا جای گرفتند و با نگاه آیین نامه ای به طراحی و تولید آن ها نظام مند گردید .
قاب بندی چوبی که از قرن ۱۷ توسط مهندسان معماری امریکایی ابداع شده بود در همان سال های ۱۸۸۰ در حال ادغام با پروفیل های فولادی مقاطع قوطی شکل بودند.
نمونه های متنوعی در بریتانیا و آلمان و آمریکا از این نوع قاب بندی ساخته می شد تا فولاد وارد قاب بندی ساختمان شود.
در سال ۱۹۱۴ در انگلستان برای نخستین بار مقطع C شکل سرد نورد شده که در صنعت LSF به نام إستاد Stud شناخته می شود در صنعت ساختمان های قاب بندی شده وارد گردید و قاب بندی فلزی را شکل داد. این قاب بندی با تقلیل وزن ساختمان های چوبی تا یک سوم آن، آغاز تحولی جدید در قاب های ساختمانی و گسترش صنعت جدیدی در ساختمان بود که با استقبال زیادی از مجامع مهندسی به ویژه در امریکا روبرو گردید.