مطالعه درطب عامیانه يك منطقه در پاسخگوي به مسائل ازموفقيت بسياري برخوردار است زيرا طب سنتي به عنوان بخشي ازيك كل بنام فرهنگ با ساير اجزاء فرهنگ جامعه از قبيل نوع تغذيه، معيشت، باورها، سنن، آداب و رسوم و... در ارتباط نزديكي قرار دارد از طرفي تعداد زيادي از روشها كه در طب سنتي يك منطقه اجرا مي‌شود با تشابه فراوانیدر مناطق ديگرنيزاجرا مي‌گردند ازجمله حجامت، زالواندازي، داغ كردن و امثال آنان. مطالعه در باره طب عامیانه مي‌تواند ضمن شناسائي اين روشها، تبادلات و تاثيرات فرهنگي در ميان اقوام ساكن در منطقه و مناطق ديگر را بازگو كند و در اين رابطه علوم ديگري چون تاريخ، زبان‌شناسي، باستان‌شناسي و... مي‌توانند به ياري محقق مردم ‌شناس بيايند. آنچه مهم تر است اینكه چگونه از طريق يك پديده مانند طب سنتي وتغييراتي كه در روابط ، شيوه‌ها، تكنيك و باورهاي آن در گذشت زمان روي مي دهد، مي‌توان تغييرات اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جامعه را بررسي كرد.(1)